پژوهشگران انگلیسی می گویند آنتی اکسیدانی را شناسایی کرده اند که می تواند جوانی ابدی را برای پوست به ارمغان بیاورد. در حالی که سالانه مردم جهان در تلاش برای حفظ جوانی پوست، میلیون ها دلار صرف خرید محصولات زیبایی می کنند، آزمایشگاه های تحقیقاتی در تلاش هستند محصولات و مواد جدیدتر و موثرتری را برای این منظور تولید کنند.

اکنون پژوهشگران دانشگاه نیوکاسل در جدیدترین پژوهش های خود به نتیجه ای دست یافته اند که به ادعای آنها می تواند صنعت لوازم آرایشی بهداشتی را متحول کند.

"مارک برچ میچین" متخصص پوست و یکی از مجریان این طرح می گوید: در جدیدترین تحقیقات خود بر روی آنتی اکسیدانی به نام "تیرون" کار کرده و به نتایج قابل توجهی دست یافته اند.

وی با اشاره به اینکه این تحقیقات هنوز بر روی انسان آزمایش نشده اظهار داشت: بررسی های انجام شده بر روی موش حاکی از تاثیر مثبت این ماده بر پوست است.

میچین گفت: با افزایش سن انرژی کم می شود و به جای آن میزان مواد مضر و آسیب رسان در بدن افزایش می یابد.

به گفته وی کاری که تیرون در بدن انجام می دهد غلبه بر این مواد سمی و حتی جوان سازی پوست است.

این پژوهشگر بیان داشت: با بالا رفتن سن، تخریب پوست آغاز می شود و در این بین برخی از کارها مانند استعمال سیگار، مصرف الکل، رژیم غذایی نامناسب و ناسالم و آلودگی هوا و از همه بدتر آفتاب سوختگی سرعت تخریب را افزایش می دهد.

وی تاکید کرد با این حال آنتی اکسیدان می تواند جلوی این آسیب دیدگی را بگیرد.

محققان می گویند این کشف تازه از همه محصولات قبلی موثرتر است و تا 100 درصد از پوست در برابر آفتاب محافظت کند.

به گفته آنها تیرون تا چند سال دیگر برای به مصارف عمومی به بازار عرضه می شود.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در پنجشنبه ۱۳۹۲/۱۲/۰۱ و ساعت 10:38 |
پژوهشگران دانشگاه بوعلی سینا با استفاده از یک داروی مسکن قوی موفق به معرفی و تولید یک نانو جاذب برای اندازه گیری میزان مصرف دارو در حوزه‌های پزشکی و پلیسی شدند. هدف از اجرای این تحقیقات معرفی و سنتز یک جاذب برای استخراج گزینشی داروها و استفاده از داروی ناپروکسن (مسكني قوی) به عنوان مدل با استفاده از فناوری نانو است.

برای این منظور یک جاذب مغناطیسی در ابعاد نانو تولید و سطح جاذب سنتز شده برای استخراج گزینشی داروی ناپروکسن در حضور سایر متابولیت‌های آن با یک پلیمر قالب مولکولی جدید پوشش داده شد. به منظور دستیابی به شرایط بهینه تمامی پارامتر‌های موثر بر فرایند جذب سطحی بهینه شد.

این محققان در این پژوهش ابتدا نانو لوله‌های کربنی اصلاح شده با نانو ذرات مغناطیسی را سنتز کرده و نانو لوله‌های کربنی مغناطیسی شده با یک پلیمر سنتزی جدید را پوشش دادند.

نانو لوله‌های کربنی به‌ وسیله اصلاح با نانو ذرات مغناطیسی خاصیت مغناطیسی پیدا کرده و به راحتی از محلول کار به ‌وسیله یک آهن ربای معمولی قابل جداسازی است. مونومر مورد استفاده نیز برای ساخت پلیمر قالب مولکولی داروی ناپروکسن به کارگرفته شد. با تلفیق روش استخراج فاز جامد، فناوری نانو، پلیمر‌های قالب مولکولی و دستگاه اسپکتروفلوریمتر در نهایت یک روش ساده اما در عین حال بسیار حساس و گزینشی برای استخراج و تعیین غلظت داروی ناپروکسن معرفی شد.

از این جاذب می‌توان برای تشخیص مصرف دارو در صنایع پزشکی استفاده کرد و همچنین به ‌صورت غیر مستقیم می‌توان به‌وسیله روش پیشنهادی انواع جاذب‌های گزینشی برای انواع دارو‌ها و مواد مخدر را تهیه و از آن در تشخیص‌های پزشکی یا پلیسی استفاده کرد.

علاوه بر این در نبود دستگاه‌های دقیق اما گران قیمتی مانند HPLC این روش می‌تواند کاندیدای مناسب و کارآمدی برای تعیین مقادیر بسیار ناچیز داروی ناپروکسن باشد و نیازی به استفاده از حلال‌های گران قیمت و سمی برای اندازه‌گیری دارو نیست.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در پنجشنبه ۱۳۹۲/۱۲/۰۱ و ساعت 10:36 |
دانشمندان دانشکده پزشکی دانشگاه تکزاس می گویند برای نخستین بار در جهان موفق شده اند ریه انسان را در محیط آزمایشگاه تولید کنند.

اگر آزمایش ها حاکی از عملکرد موفق این ریه آزمایشگاهی باشد، می توان از آن برای درمان بیش از هزار و 600 بیمار آمریکایی که منتظر دریافت ریه پیوندی هستند استفاده کرد اما این ریه مصنوعی احتمالا تا چندین سال دیگر برای کاربردهای درمانی به بیمارستانها عرضه نخواهد شد.

جوان نیکلاس محقق دانشگاه تگزاس گفت: ساخت چنین بافت هایی پیش از این در فیلم های علمی تخیلی به وفور دیده شده و ما اکنون قصد داریم این تفکر را به علم واقعی بیاوریم.

تصویر A داربست کلاژن و الاستین ریه - تصویر B بافت ریه پس از رشد سلول ها

در این پژوهش، محققان بافت ریه را از 2 کودکی که جان خود را بر اثر تروما از دست داده بود گرفتند. پس از پاک سازی بافت آسیب دیده ، داربستی از کلاژن و الاستین را آن باقی ماند.

آنها سلول های لازم  را از ریه دیگر گرفته و آنها را در این داربست قرار دادند. سپس داربست و سلولهای آن را در مایعی پر از مواد مغذی و پشتیبان رشد سلول غوطه ور کرده و منتظر ماندند.

این ریه ها مانند ریه های طبیعی رشد کردند اما بافت آن نرم تر، کم تراکم تر و صورتی تر بود.

احتمالا هنوز 12 سال تا آماده شدن این ریه های مصنوعی برای پیوند زمان باقی است.

نیکلاس اظهار داشت تا آن موقع من دیگر پیر و بازنشسته شده ام و دانشجویانم این تحقیقات را ادامه خواهند داد.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در دوشنبه ۱۳۹۲/۱۱/۲۸ و ساعت 0:16 |
امروزه با پیشرفت فناوری از شیوه های مختلفی برای تعیین هویت افراد استفاده می شود از جمله اثر انگشت، اسکن عنبیه و تشخیص چهره اما محققان به تازگی بوی بدن را به عنوان شکل جدیدی از ابزارهای تشخیص هویت بیومتریک عرضه کرده اند. دانشمندان دانشگاه اسپانیایی Politécnica de Madrid می گویند نشانه های رایحه منحصر به فرد بدن هر کس، مدت زمان کافی حفظ می شود و می توان با استفاده از حسگرهایی، با دقت 85 درصد هویت فرد را بدین وسیله تشخیص داد.

محققان اسپانیایی در پاسخ به این سئوال که با وجود شیوه های تشخیص هویت کنونی چه نیازی به ارائه شکل جدیدی از تشخیص هویت بیومتریک است، می گویند گاهی اوقات افراد بویژه اگر سوء سابقه داشته باشند، تمایلی به اسکن انگشت و یا عنبیه خود ندارند. اما آنها حسگرهای رایحه خوان ساخته اند که می تواند این افراد را از طریق بوی بدنشان شناسایی کند.

این دانشگاه در حال ساخت این سیستم با همکاری یک شرکت فناوری است.

آنها می گویند اگرچه این شیوه هنوز به دقت سگ های پلیس نیست و نمی تواند به اندازه این حیوان بوی افراد را تشخیص دهد اما با وجود عوامل مختل کننده بوی تن مانند تغییر رژیم غذایی، حاشیه خطای این سیستم جدید کمتر از 15 درصد است.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در شنبه ۱۳۹۲/۱۱/۲۶ و ساعت 21:44 |
پزشکان بدون انجام جراحی قلب باز، نخستین ضربان ساز قلبی مینیاتوری بدون سیم رابط را مستقیما به درون قلب یک بیمار پیوند زدند.

این ضربان ساز بدون سیم رابط در طول یک جراحی که با کاتتر هدایت می شد و از طریق رگ فمورال کشاله ران به قلب این بیمار پیوند زده شد.

این دستگاه توسط دکتر "ویوک ردی" جراح هندی تبار در بیمارستان مونت سینای آمریکا کاشته شده، مانند یک لوله نقره ای کوچک است و فقط چند سانتی متر طول دارد یعنی کمتر از 10 درصد اندازه ضربان ساز های معمولی.

پزشکان قصد دارند بی خطری و اثربخشی این دستگاه را که  Nanostim نام دارد در یک آزمایش بالینی بین المللی موسوم به  LEADLESS II در چندین مرکز به بوته آزمایش بگذارند. این بررسی بالینی بر روی 670 بیمار در 50 مرکز درمانی در سراسر اروپا، کانادا و آمریکا انجام شود.

در این بررسی، جدیدترین گزینه ضربان ساز ابتکاری و غیر جراحی برای بیمارانی که دچار کندی ضربان قلب هستند آزمایش می شود.

این نسل جدید از ضربان سازهای ریز می تواند برای بیماران بی خطر تر و ایمن تر باشد چرا که مانند ضربان سازهای کنونی سیم رابط ندارد و لازم نیست به زیر پوست قفسه سینه تعبیه شود.

Nanostim مشابه دیگر ضربان سازهای قلبی دیگر، ضربان قلب بسیار کند قلب موسوم به برادیکاردیا را درمان می کند.

این دستگاه با نظارت نزدیک ریتم الکتریکی قلب کار می کند و اگر ضربان قلب خیلی کند باشد تحریک الکتریکی ایجاد کرده تا ضربان قلب را تنظیم کند.

بیش از چهار میلیون نفر در سراسر جهان از ضربان ساز استفاده می کنند و 700 هزار بیمار جدید نیز هر ساله به این تعداد افزوده می شود.

مزیت های احتمالی این ضربان ساز بدون سیم رابط شامل حذف جراحی، مشخص نبودن هر گونه دستگاه ضربان ساز زیر پوست سینه بیمار، نبود جای زخم بر روی سینه و نبود هیچ گونه محدودیت بر فعالیت های بیمار است.

از دیگر مزایای این دستگاه می توان به کاهش ناراحتی، عفونت و یا بروز هرگونه اختلال یا خرابی در دستگاه اشاره کرد.

علاوه بر این، این ضربان ساز که با باتری کار می کند به گونه ای طراحی شده است که می توان آن را کاملا از قلب خارج ساخت.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در شنبه ۱۳۹۲/۱۱/۲۶ و ساعت 21:23 |
دانشمندان موفق شدند برای نخستین بار یک موتور بسیار کوچک را درون سلول زنده انسانی قرار داده و آن را به طور مغناطیسی هدایت کنند. این پیشرفت نشان دهنده گام دیگری به سوی ماشین مولکولی است که می تواند به آزاد سازی داروها در یک موقعیت خاص درون بدن منجر شود.

محققان به این راهبرد علاقمند بودند چرا که می توانند فواید دارو را با کمترین میزان عوارض جانبی ارتقا دهند.

دانش پژوهان این ذرات فلزی موشک شکل با استفاده از تکانه های اولتراسوند (ماورا صوت)هدایت کردند.

پروفسور تام مالوک دانشمند علوم مواد از دانشگاه دولتی پنسیلوانیا و همکارانش نتایج این تحقیقات را در نشریه  Angewandte Chemie  International Edition منتشر کرده اند.

مالوک گفت: همانطور که این نانوموتورها درون ساختار سلول می گردند و بالا و پایین می روند، سلول زنده واکنش های مکانیکی داخلی از خود نشان می دهد که پیش این هیچ کس هرگز آنها را مشاهده نکرده بود.

این تحقیق نمایش زنده ای است که می توان از آن برای استفاده نانوموتور های مصنوعی در مطالعه زیست شناسی سلول به روش های جدید استفاده کرد.

تا کنون نانوموتورها فقط در محیط های آزمایشگاهی مطالعه شده اند نه در سلول های زنده انسانی.

این نانوموتورها با استفاده از توان اولتراسوند بسیار پایین، بر روی این سلول ها تاثیری اندکی دارند. اما وقتی که این توان افزایش یابد نانوموتورها وارد عمل شده و در ساختارهای درون سلولی که کارهای خاصی انجام می دهند می گردند.

مالوک می گوید: ممکن است بتوانیم از این نانوموتورها برای درمان سرطان و دیگر بیماری ها با دست ورزی مکانیکی سلولها از داخل، استفاده کنیم.

علاوه بر این، این نانوموتورها می توانند جراحی درون سلولی انجام داده و داروها را به شیوه غیرتهاجمی به بافت زنده برسانند.

محققان توانسته اند این موتورهای کوچک را با نیروهای مغناطیسی هدایت کنند.

دانشمندان همچنین دریافتند نانوموتورها می توانند به طور خودکار یعنی بطور مستقل از یکدیگر حرکت می کنند توانایی که برای کاربردهای آینده مهم به نظر می رسد.
حرکت خودکار می تواند به نانوموتور ها کمک کند به طو گزینشی سلولهایی را که بدخیم را نابود کنند.

مالوک بر این عقیده است : اگر می خواهید این موتورها سلوهای سرطانی را از بین ببرند بهتر است حرکت مستقل داشته باشند. نباید انبوهی از این نانوموتورها در یک جهت حرکت کنند.

وی در توصیف استفاده های بالقوه این فناوری نانوموتور گفت: در سال 1966 یک فیلم علمی تخیلی ساخته شد که در آن یک زیردریایی و خدمه آن بسیار کوچک شدند و به جریان خون یک فرد در حال احتضار تزریق شدند تا جان او را نجات دهند.

به گفته وی، یکی از کاربردهای رویایی ما سفر جذاب پزشکی است که در آن نانوموتورها در سراسر بدن حرکت خواهند کرد، با یکدیگر در تماس خواهند بود و انواع کارهای تشخیص و درمان را انجام خواهند داد.

این دانش پژوهان بر وجود کاربردهای بسیار زیادی برای ذرات قابل کنترل در این مقیاس بسیار کوچک تاکید دارند.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در شنبه ۱۳۹۲/۱۱/۲۶ و ساعت 21:9 |
این لایحه با 86 رای مثبت، 44 رای منفی و 12 رای ممتنع به تصویب رسیده است.

اوتانازی در اصطلاح، شرایطی است که در آن، بیمار بنا به درخواست خودش به صورت طبیعی و آرام بمیرد. این شرایط معمولاً در بیماری‌های سخت یا دردناک یا درمان‌های طولانی‌مدت و ناامید کننده پدید می‌آید. در فارسی به آن «هومرگ»، «مرگ آسان»، «قتل ترحمی» یا «به مرگی» نیز گفته شده‌است.

توقّف روند درمان یک بیمار، قطع سرم و تغذیه وریدی، قطع اکسیژن، جلوگیری  از دیالیز و جداکردن فرد از دستگاه‌های حمایتی ارگان‌های حیاتی، همچنین دادن داروهای مسکن با دوز بالا، که موجب کاهش هوشیاری و تسریع مرگ می‌شوند، از روش‌های اتانازی به حساب می‌آیند.

همانطور که انتظار می رود وقتی این لایحه به امضای پادشاه بلژیک برسد، بلژیک نخستین کشور در جهان خواهد بود که هر گونه محدودیت سنی را برای انجام اتانازی بر می دارد.

این شیوه ممکن به درخواست کودکانی که بیماری بسیار وخیم و درمان نشدنی دارند و درد زیادی می کشند با رضایت پدر و مادر صورت بگیرد.

مخالفان این لایحه می گویند کودکان نمی توانند چنین تصمیم دشواری بگیرند.

بلژیک 12 سال است که انجام اتانازی را برای افراد بزرگسال قانونی کرده است.

در هلند همسایه شمالی بلژیک اتانازی برای کودکان بالای 12 سال و درصورت رضایت والدین قانونی است.

بر اساس قانون هلند، در صورتی که بیمار دچار بیماری درمان نشدنی باشد، درد غیر قابل تحمل داشته باشد و چشم اندازی برای بهبود بیماری اش وجود نداشته باشد، می تواند به طور داوطلبانه درخواست اتانازی کند و این درحالی است که درخواست وی باید توسط پزشکان به خوبی بررسی شود.

این قانون در حالی در پارلمان بلژیک به تصویب رسیده است که برخی شهروندان آن را غیر اخلاقی و قتل بیمار می دانند.

با این حال موافقان می گویند درخواست برای اتانازی تعداد بسیار اندکی از کودکان را شامل خواهد شد.

در این قانون آمده است کودک باید در شرایط نهایی بیماری باشد، دردهای فیزیکی غیرقابل تحملی داشته و درخواست های مکرر برای مرگ داشته باشد و پس از این مراحل خواهد بود که اتانازی برای او مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

والدین، پزشکان و روانپزشکان باید پیش از اتخاذ این تصمیم موافقت خود را اعلام کنند.

رهبران مذهبی در بلژیک نیز این قانون را غیر اخلاقی خوانده اند. آندره جوزف لئونارد اسقف اعظم بروکسل و رئیس کلیسای کاتولیک بلزیک در این باره گفت: قانون می گوید نوجوانان قادر نیستند در زمینه های اقتصادی و عاطفی تصمیمات مهم بگیرند چگونه است که  به طور ناگهانی اکنون می توانند تصمیم بگیرند که کسی می تواند به مرگ آنها کمک کند. 

هفته گذشته 160 پزشک اطفال نامه سرگشاده ای را بر علیه این قانون امضا کرده و ادعا کردند این قانون هیچ ضرورتی ندارد و پزشکی نوین می تواند درد این کودکان را تسکین دهد.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در شنبه ۱۳۹۲/۱۱/۲۶ و ساعت 20:25 |
سیستم ارائه شده توسط محققان دانشگاه مینه سوتا به مغز امکان می دهد تا به طور مستقیم با یک دستگاه خارجی ارتباط برقرار کرده و افراد مسیر پرواز بالگرد را فقط با فکر کردن در مورد حرکات خاص کنترل کنند.

این رابط مغز – رایانه غیر تهاجمی است و نیازی به کاشت دستگاهی  در بدن نیست. کاربر یک کلاه الکترو انسفالوگرافی را بر روی سر خود قرار می دهد که 64 الکترود به آن متصل است و سیگنال هایی را از مغز دریافت می کند.

"بن هی" مهندس زیست پزشکی و مجری این تحقیقات گفت: این حسگرها سیگنال های مغزی را می گیرند، رمزگشایی می کنند و از طریق یک سیستم وای فای برای کنترل بالگرد در حال پرواز ارسال می کنند.

وی افزود: در سوی دیگر رایانه، سیگنال دیجیتالی را می خواند، تمام پردازش ها را انجام داده، سیگنال مغزی را دریافت و بالگرد را کنترل می کند.

محققان امیدوارند این فناوری آینده نگرانه بتواند روزی کمک کند به افرادی که دچار ناتوانایی هایی هستند تا بتوانند زندگی مستقل تری داشته باشند.

وی با اشاره به اینکه افراد معلول با چنین فناوری هایی می توانند صندلی چرخدار  و بازوی روباتیک خود را کنترل کنند اظهار داشت در گروه تحقیقاتی او هم اکنون درتلاش برای دستیابی به این هدف هستند.

این فناوری همچنین می تواند به بهبود بیماران مبتلا به سکته مغزی کمک کند چرا که حرکات تصور شده می تواند به ارتباط دوباره بافت مغزی آسیب دیده کمک کند.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در شنبه ۱۳۹۲/۱۱/۲۶ و ساعت 20:16 |
دانشمندان آمریکایی با کاشت کپسول هایی از زردچوبه در بافت سرطانی موش ها، رشد و تکثیر سرطان را کاهش دادند.

نتایج مطالعات دانشمندان نشان می‌دهد که کورکیومین (رنگدانه زردچوبه) رشد و تکثیر سرطان سینه را در موش‌ها کاهش می دهد.

در این بررسی محققان از کورکیومین استفاده کردند چون اسید معده کورکومین را تخریب می‌کند و تاثیر آن را از بین می‌برد. هرچند خاصیت آنتی اکسیدان، ضد التهابی و ضد تکثیری کورکیومین کاملا شناخته شده است، اما جذب خوراکی اندک آن باعث شده استفاده از این ماده در تحقیقات بالینی و آزمایش‌های حیوانی محدود باشد.

اما محققان دانشگاه لوییزویل آمریکا برای این مشکل راه حلی پیدا و دویست میلی‌گرم کورکیومین را در کپسول‌های جذب‌شونده دو سانتی‌متری قرار دادند و آن را در بدن موش‌های مبتلا به سرطان پستان کاشتند.

چهار ماه و نیم بعد این کپسول‌ها را با کپسول‌های تازه جایگزین کردند تا مقدار بیشتری کورکیومین به تومور برسد.

پژوهشگران علاوه بر این، به گروهی دیگر از موش‌ها از راه خوراکی مقدار بیشتری کورکیومین دادند.

پس از آن، در فواصل زمانی مختلف موش‌ها کالبدشکافی شدند و اندازه تومور در آنها بررسی شد.

نتایج این این تحقیق که در نشریه تحقیقات پیشگیری از سرطان منتشر شده نشان می‌دهد "کورکیومین باعث کاهش قابل ملاحظه در اندازه و تکثیر تومور شد در حالی که کورکیومین خوراکی بدون تاثیر بود".

کورکیومین با افزایش یا کاهش فعالیت بعضی آنزیم‌ها خواص آنتی‌اکسیدان و ضدالتهابی خود را اعمال می‌کند.

محققان دیگر در حال بررسی تاثیر تزریق مستقیم کورکیومین به داخل تومور سینه هستند.

موسسه تحقیقات سرطان انگلیس نیز تحقیقی را آغاز کرده که تاثیر کورکیومین را در افزایش تاثیر شیمی درمانی در مبتلایان به سرطان روده بررسی می کند. نتایج این تحقیق سال آینده منتشر خواهد شد.

علاوه بر این برخی مطالعات حاکی از تاثیر کورکیومین در پیشگیری از آلزایمر هستند.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در شنبه ۱۳۹۲/۱۱/۲۶ و ساعت 20:14 |
محققان دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس، یک عینک هوشمند ساخته اند که به جراحان کمک می کند به طور فیزیکی سلول های سرطانی را ببیند. این عینک سلول های سرطانی را به رنگ آبی درخشان نشان می دهد.

برای نخستین بار این فناوری پوشیدنی در طول یک جراحی در هفته جاری استفاده شد و آزمایش های بعدی نیز قرار است درماه جاری میلادی به انجام برسد.

محققان بر ضرورت انجام چندین آزمایش بالینی پیش از استفاده گسترده از این عینک تاکید کردند.

مشاهده سلول های سرطانی بسیار حتی با استفاده از قوی ترین درشت نمایی ها دشوار است.

هدف از طراحی این عینک این بوده تا جراحان بتوانند سلول های سرطانی را از سلول های سالم تمایز بدهند و مطمئن شوند پس از جراحی هیچ سلول سرطانی باقی نمانده است.

جراحی با این روش پیشرفته در مرکز سرطان آلوین سایتمن واشنگتن و توسط دکتر جولی مارنجتالر جراح سرطان سینه انجام شده است.

این جراح گفت: ما هنوز در مراحل اولیه این فناوری هستیم و باید پیشرفت و آزمایش های بیشتری در این زمینه صورت بگیرد اما قطعا فواید بالقوه این شیوه برای بیماران مشوق ماست.

در طول جراحی های کنونی جراحان علاوه بر برداشتن تومور از بافت بدن، نمونه کوچکی را نیز بافت های همجوار با تومور بردارند چرا که ممکن است حاوی سلول های سرطانی باشد- شاید هم نباشد.

نمونه بافت اطراف به آزمایشگاه پاتولوژی فرستاده می شود تا با استفاده از میکروسکوپ بررسی شود.

اگر سلول های سرطانی در  این نمونه ها یافت شود بیمار معمولا باید دوباره تحت جراحی قرار بگیرد تا بافت بیشتری از بدنش خارج شود که آن نیز باید برای سرطان دوباره بررسی شود.

این روند همچنان ادامه می یابد تا بافت بدن کاملا از سلول های سرطانی پاک شود. به عنوان مثال دکتر مارنجتالر می گوید بین 20 تا 25 درصد بیماران مبتلا به سرطان سینه که توده سرطانی شان برداشته شده به جراحی مجدد نیاز دارند چرا که فناوری های کنونی نمی توانند وسعت بیماری را در جراحی نخست نشان دهند.

این عینک می تواند نیاز به این جراحی های اضافی را از بین برده و  همچنین استرس، زمان و هزینه ها را از دوش بیمار بردارد.

در تحقیقی که در نشریه  Biomedical Optics منتشر شده است محققان توانستند با استفاده از این عینک تومورهای با قطر یک میلی متر شناسایی کند.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در چهارشنبه ۱۳۹۲/۱۱/۲۳ و ساعت 21:13 |
رئیس مرکز توسعه پیشگیری سازمان بهزیستی نسبت به شیوع موج چهارم ایدز از طریق روابط جنسی هشدار داد و گفت: آمار ابتلا به ایدز از طریق رفتارهای پرخطر جنسی، از ۸ درصد به ۴۰ درصد افزایش یافته است. مجید رضازاده در آیین رونمایی از وب‌ سایت مرکز پیشگیری از ایدز ایران و افتتاح بیست و سومین باشگاه مثبت کشور که روز دوشنبه در شهرستان ملارد برگزار شد، اظهار داشت: این سایت در یک سال گذشته به صورت آزمایشی فعالیت خود را آغاز کرده است.

وی هدف از راه‌اندازی وب‌سایت مرکز پیشگیری از ایدز ایران را حمایت علمی از مربیان و کارشناسان و همچنین ارائه خدمات به مبتلایان به HIV عنوان کرد و گفت: قسمتهای متنوعی از وب‌ سایت پیشگیری از ایدز ایران پیش‌بینی شده که از آن جمله می‌توان به بخش‌های آموزشی، پژوهشی ویژه کارشناسان و عموم مردم و همچنین کتاب‌های الکترونیکی اشاره کرد.

رئیس مرکز توسعه پیشگیری سازمان بهزیستی کشور ادامه داد: یکی از بخش‌هایی که برای سایت اشاره شده در نظر گرفته شده است این است که مربیان و کارشناسان می‌توانند بدون مراجعه حضوری و از طریق سایت مرکز پیشگیری از ایدز ایران در دوره‌های آموزشی از طریق فضای مجازی شرکت کنند.

رضازاده در ادامه به راه‌اندازی بیست و سومین باشگاه مثبت کشور در بخش ارائه خدمات به مبتلایان به HIV اشاره کرد و گفت: در این باشگاه‌ها خدمت‌های مختلفی به فرد مبتلا به HIV و خانواده وی داده می‌شود.

رئیس مرکز توسعه پیشگیری سازمان بهزیستی کشور تأکید کرد: حمایت‌هایی که باشگاه‌های مثبت از مبتلایان به HIV می‌شود در دو بخش از جمله حمایت‌های آموزشی و حمایت‌های روانی است ضمن اینکه در این مراکز کمک‌های معیشتی و تغذیه‌ای به مبتلایان به HIV داده می‌شود.

وی افزود: سازمان بهزیستی تمهیداتی را برای افراد مبتلا به HIV در نظر گرفته است که با باشگاه‌های مثبت و مراکز ارائه خدمات به مبتلایان به HIV یارانه می‌دهند که مبلغ این یارانه برای هر نفر 80 تا 150 هزار تومان است.

رضازاده تاکید کرد: در حال حاضر آمار مبتلایان به HIV طبق آمار رسمی 27 هزار نفر در کشور است که از این رقم 90 درصد مردان مبتلا به HIV و 10 درصد زنان مبتلا به HIV هستند.

وی با اشاره به اینکه اگر موج سوم HIV را جدی نگیریم شاهد بروز موج چهارم خواهیم بود، گفت: بر اساس آمار انتقال HIV از طریق روابط جنسی در سال‌های اخیر گسترش پیدا کرده است به طوری که در سالهای گذشته میزان مبتلایان به HIV در این بخش 8 درصد بوده که در حال حاضر به 40 درصد رسیده است.

وی افزود: بهزیستی برنامه‌های مختلفی را برای کنترل HIV در نقاط مختلف کشور دارد چرا که بهزیستی یک سازمان تخصصی و حمایتی در این بخش محسوب می‌شود.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در چهارشنبه ۱۳۹۲/۱۱/۲۳ و ساعت 17:21 |
یک خانواده انگلیسی صاحب سه فرزند سه قلو شده اند که طی پنج سال به دنیا آمده اند. دختر این خانواده پنج سال دیرتر از برادرانش به دنیا آمده است. "نیکلا" و "کوین برایتی" مادر و پدر این خانواده به مدت 15 سال تحت درمان ناباروری قرار داشتند.

آنها برای فرزند دار شدن به شیوه لقاح خارج رحمی متوسل شده و 20 هزار پوند برای جنین سه قلوی خود هزینه کردند. آنها می گویند: کسی باور نمی کند که فرزندان ما که طی پنج سال به دنیا آمده اند، سه قلو هستند.

به گفته مادر خانواده، جیمز و دنیل پسران خانواده منتظر تولد خواهر دوقلوی خود بوده و اکنون به خوبی از او مراقبت می کنند.

این خانواده در وسبچ کمبریج شایر زندگی می کنند . "نیکلا" مادر این خانواده در سن 15 سالگی تحت درمان پریتونیت قرار می گیرد و پزشکان به او می گویند لوله فالوپ وی بر اثر این بیماری دچار آسیب دیدگی جدی شده است. این بیماری در نوجوانی موجب شد تا وی توان باروری طبیعی خود را از دست بدهد و لقاح خارج رحمی تنها راه برای مادر شدن وی بود.

نخستین درمان IVF آنها با شکست مواجه شد اما در دومین درمان 14 تخمک ایجاد شد که هشت عدد از آن ها بارور شده که دو عدد از آنها در رحم مادر قرار داده شد. شش سلول بارور شده نیز در فریزر منجمد شد.

دو هفته پس از لقاح جنین در رحم مادر شکل گرفت. دوقلوی نخست خانواده در نوامبر 2008 به دنیا آمدند. فوریه 2013 این خانواده سومین درمان IVF خود انجام داد که طی آن یکی دیگر از آن سلول های بارور منجمد پس از آماده سازی در رحم مادر قرار گرفته و سومین فرزند که یک دختر است به دنیا آمد.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در یکشنبه ۱۳۹۲/۱۱/۲۰ و ساعت 21:19 |
دانش پژوهان شیوه نوینی برای تولید سلول های انسولین ساز و در نتیجه درمان دائمی دیابت نوع یک ارائه کرده اند.

مبتلایان به دیابت نوع یک از فقدان سلول های بتا در لوزالمعده که مسئول تولید انسولین است، رنج می برند.

اگرچه نظارت بر گلوکز خون و ترزیق انسولین امکان مدیریت بیماری را فراهم می آورد اما یافتن راهی برای تولید دوباره سلول های بتا می تواند راهبرد دائمی تری باشد.

دانشمندان موسسه گلداستون در سان فرانسیسکو با ارائه شیوه ای برای برنامه ریزی سلول های پوستی به سلول های انسولین ساز بتا، امیدی را برای چنین درمانی ایجاد کرده اند.

از آنجا که توانایی باززایی این سلول ها محدود است دانشمندان راه دشواری را برای تولید مقادیر زیادی سلول های بتا صرف کردند. اما اکنون به لطف فناوری سلول های بنیادی ، محققان موسسه گلداستون توانسته اند سلول های پوستی را به سلول های بتا تولید کننده انسولین تبدیل کنند.

این گروه با سلول های پوستی مسئول چارچوب ساختاری بافت حیوانی موسوم به فیبروبلاست که از موش های آزمایشگاهی جمع آوری کرده بودند، کار را آغاز کردند.

دانش پژوهان این سلول ها را با ترکیبی از مولکول ها و فاکتورهای برنامه ریزی دوباره تغذیه کرده و این فیبروبلاست ها را به سلول های شبیه سلول های درون پوستی تبدیل کردند؛ سلول هایی که در جنین های بسیار اولیه یافت شده و در نهایت به عضو های اصلی بدن از جمله پانکراس تبدیل می شوند.

آنها با استفاده از یک ترکیب شیمیایی دیگر، این سلول های شبه پوستی را به سلول هایی تبدیل کردند که سلول های شبه پانکراسی اولیه موسوم به PPLC را تقلید می کند.

این پژوهشگران می گویند: هدف اولیه ما این بود که دریابیم آیا می توانیم این سلولهای PPLC را به سوی تبدیل شدن به سلولهای بالغ مانند سلول های بتا تحریک کنیم که بتواند به سیگنال شیمیایی درست واکنش نشان داده و از همه مهم تر انسولین ترشح کند.

آنها اعلام کرده اند تجربیات اولیه آنها حاکی از روی دادن این امر در ظروف آزمایشگاهی است.

وقتی محققان این سلول ها را به موش های مبتلا به افزایش قند خون که نشانه ابتلا به دیابت است پیوند زدند، تجربه به دست آمده در ظرف آزمایشگاهی تکرار شد.

یک هفته پس از پیوند میزان قند خون حیوان روند نزولی گرفت و به تدریج به سطح طبیعی رسید. وقتی این سلول های پیوندی از بدن حیوان برداشته شده محققان روند افزایش فوری قند خون را در این موش ها ثبت  کردند.

نکته امیدوار کننده تر وقتی مشخص شد که این گروه از محققان  موش ها را 8 هفته پس از پیوند این سلول ها آزمایش و مشاهده کردند که سلول های PPLC به تولید سلول های بتای انسولین ساز عملکردی منجر شده اند.

دانشمندان می گویند این فناوری در سلول های انسانی می تواند به طور چشمگیری شناخت ما را از اینکه چگونه نقص های ژنتیکی در سلولهای بتا منجر به دیابت می شود بالا برده و ما را به درمان های ضروری تر نزدیک کند.

نتایج این تحقیقات درنشریه سلول های بنیادی منتشر شده است.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در جمعه ۱۳۹۲/۱۱/۱۸ و ساعت 21:35 |
پیشرفت فناوری طی چند سال اخیر موجب شده تا برخی از جنبه های بدنی انسان تقویت و حتی جایگزینی برای عضوهای حیاتی انسان عرضه شود.

در نسخه جدیدی از فیلم"روبوکاپ" که قرار است 12 فوریه(23 بهمن) بر پرده سینماها عرضه شود، آینده ای نشان داده می شود که در آن فناوری و انسان یکی می شوند اما کارشناسان فناوری بر این باروند عصر ظهور  این سایبورگ (انسان فناورانه) بسیار نزدیک است.

ارسال اطلاعات با اعصاب چشم 

با همه چیز از لنزهای تماسی هوشمند که می توانند دید را بهبود بخشند تا روبات های پوشیدنی که به بشر قدرت ابرانسانی می دهند می توان گفت سایبورگ در آستانه تبدیل شدن به بخش بزرگی از آینده ماست.

بر اساس اظهارات "ری کورزویل" مدیر بخش مهندسی گوگل، در انسان  سایبورگ، قطعات زیست شناختی بدن ما با قطعات مکانیکی جایگزین خواهد شد و این پدیده ای است که تا سال 2100 روی خواهد داد.

وی معتقدند است فناوری خواهد توانست قدرت مغز ما را افزایش داده و به ما توانایی های ابرانسانی بدهد.

افزایش میزان هوش با فناوری

بر اساس تخمین های محافظه کارانه از میزان محاسبه ای که برای شبیه سازی عملکرد مغز لازم است، می توان گفت خواهیم توانست میزان هوش را یک میلیارد برابر افزایش دهیم.

کورزویل معتقد است با توجه به قانون مور مبنی برا افزایش دو برابری قدرت محاسبه در هر دو سال، می توان انتظار داشت تعیین توالی ژنتیکی و چاپ سه بعدی که در حال حاضر به بهبود بدن های ما با فناوری کمک کرده پیشرفت قابل توجه تری پیدا کند.

برای آن دست از انسانهایی که قدرت 20/20 دید را نداریم، عصر لیزیک و دیگر جراح هایی که دید را بهبود می دهند فرا رسیده اما این اندکی از پیشرفت های علمی مورد نیاز برای بهبود توانایی انسانی است.

گوگل هفته گذشته یک لنز تماسی هوشمند برای دیابتی ها رونمایی کرد که با بررسی اشک چشم میزان قند خون آنها را اندازگیری می کند.

گوگل می گوید امیدوار است اپلیکیشن های دیگری برای لنزهای تماسی هوشمند بسازد که بتواند روزی دیگر اطلاعات زیستی فرد را نیز نشان دهد.

بسیاری معتقدند که این لنزها در نهایت به لنزهای هوشمندی منجر می شود که حاوی مولفه های رایانه پوشیدنی عینک گوگل خواهد بود و به کاربر امکان می دهد درست در برابر چشم خود یک صفحه نمایشگر داشته باشند.

از نظر تئوری، این امر می تواند به ما همه چیز بدهد از توانایی دید قابل زوم ابر انسانی تا توانایی به روز رسانی مداوم نرم افزارها در چشم.

دانش پژوهان بر این عقیده اند این لنزهای تماسی هوشمند یک چاره موقت هستند.

بسیاری مدعی اند در نهایت در آینده خواهیم تونست با استفاده از فناوری که در حال حاضر برای کمک به بینایی نابینایان استفاده می شود، اطلاعات را به طور مستقیم از طریق اعصاب بینایی ارسال کنیم.

قدرت ابر انسانی با روبات های پوشیدنی 

قدرت ابر انسان چیزی است که همه انسانها رویای آن را در سر می پرورانند و به لطف فناوری، بشر در مسیر این راه قرار گرفته است.

در حال حاضر روبات های پوشیدنی پایه وجود دارد که می تواند به افراد مسن و معلول در راه رفتن کمک کند؛ روبات های پوشیدنی که ما را در دستیابی به قدرت ابر انسانی یاری خواهد کرد.

یک ابزار روباتیک ابداع شده توسط دانشجویان مهندسی می تواند به کاربر کمک کند تا 18 کیلوگرم بار را حمل کند.

کاربر می تواند با این بازوی روباتیک، یک کودک را از زمین بلند کرده و احساس برداشتن یک فنجان چای را داشته باشد.

بازوی تیتان، برای افراد معمولی که نیازمند توانبخشی فیزیکی هستند و یا از توان عضلانی کافی برای انجام کارهای خود برخوردار نیستند، طراحی شده است.

از نظر فنی، این دستگاه یک روبات پوشیدنی بالاتنه است و افراد غیر حرفه ای باید این بازو را که با باتری کار می کند به تک مفصل مکانیزه (زانویی) متصل کنند . این بازو توان بلند کردن یک بار 18 کیلوگرمی را به فرد می دهد.

این گروه قصد دارد از یک سیستم کابلی که مشابه ترمز دوچرخه کار می کند بهره مند شود.  این بازو انرژی را از باتری که در پشت کاربر قرار می گیرد دریافت می کند در حالی که از یک دسته کابل موتوردار  برای بالا و پایین کردن بازو استفاده می کند . در بازو حسگرهایی تعبیه شده که گستره حرکت کاربر اندازه گیری کرده و پیشرفت خود را پیگیری کنند.

مبتکران معتقدند نسخه های آینده احتمالا قدرتمند تر خواهند بود و ارتباط مستقیم  بین بازو و مغز به گونه ای فراهم شود که دیگر نیازی به دسته نباشد و بتوانیم این دستهای روباتیک را با فکر کنترل کنیم.

کنترل از راه دور انسان با غبار عصبی 

وصل کردن مستقیم انسان به رایانه چیزی است که  طی دهه ها اخیر در فیلم های علمی تخیلی بسیار شاهد بوده ایم و اکنون واقعیت آن است که در زندگی واقعی در آستانه رسیدن به این خواسته فناورانه بشر هستیم.

استفاده از ایمپلنت های عصبی این روزها بسیار رایج است که از جمله آنها می توان به ایمپلنت های حلزون و شبکیه چشم اشاره کرد. نخستین عرضه های این ایمپلنت ها به دهه 1960 باز می گردد؛ ایمپلنت هایی که تاثیر آنها در احیا شنوایی و دید به اثبات رسیده است.

با این حال این ایمپلنت ها هنوز خیلی اولیه اند و محققان در تلاش برای  بهبود این تجهیزات هستند. یک گروه از دانش پژوهان می گویند راهبردی که در فیلم های علمی تخیلی نشان داده می شود و در آن یک کابل به پشت سر انسان وصل می شود تا اطلاعاتی را رد و بدل کند ، شیوه کارآمدی نیست.

دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا برکلی سیستمی را پیشنهاد کرده اند که امکان عرضه تراشه های بسیار ریز موسوم به "غبار عصبی" فراهم می آورد. در این شیوه، غبار عصبی از طریق اولتراسوند و بدون نیاز به وصل کردن هرگونه کابل و سیمی به پشت سر، می تواند وارد مغز شود تا سیگنال های عصبی را با شفافیت بالا نظارت کرده و داده ها را با اثربخشی زیاد مخابره کند.

با این شیوه همچنین احتمال استفاده از ایمپلنتهای عصبی برای کنترل از راه دور یک فرد نیز وجود دارد.

شرکت Backyard Brains که در میشیگان مستقر است در حال حاضر کوله پشتی الکتریکی ساخته که بر پشت سوسک تعبیه می شود و می توان با استفاده از تکانه های الکتریکی دستوراتی به آن داد.

این روبات شاخک های سوسک  را شبیه سازی می کند و آن را مجبور می کند تا با روشن شدن یک کلید به سمت چپ و راست برود. این کوله پشتی به یک اپلیکیشن تلفن هوشمند مرتبط است و از آن به عنوان یک کنترل از راه دور استفاده می شود.

بدن های هولوگرامی - اندرویدی  

داشتن دست اضافی چیزی است که هرگز مورد توجه قرار نمی گیرد اما بسیاری بر این باورند که در آینده ممکن است بخواهیم توانایی دستهای خود را با نسخه های هوشمند و قابل کنترل با رایانه، بهبود بخشیم. با این حال به طور خلاصه می توان گفت، این گجت ها به افراد بسیاری که دست خود را از دست داده به انجام کارهای روزانه کمک کند؛ دستهایی که می تواند طی یک هفته هوشمند تر شود.

یک شرکت فناوری پروتز، دستی ساخته است که آن قدر پیشرفته است که می توان آن را با نرم افزار تلفن هوشمند کنترل کرد.

دست مصنوعی که "تاچ بیونیک" نام دارد دارای شست چرخان، پنج انگشت که هر یک به طور جداگانه قابلیت حرکت دارند و یک مچ چرخان و شاسی آلومینیومی است. بر اساس ادعای شرکت سازنده، این دست ماهرترین دست مصنوعی است که تا کنون ساخته شده. این نخستین دست مصنوعی است که می تواند با یک اپلیکیشن تلفن همراه کنترل شود.
این دست مصنوعی با اپلیکیشن iOS کار می کند و به کاربر امکان می دهد تا حرکات دست را با استفاده تلفن هوشمند کنترل کند.

بهره مندی از این اپلیکیشن یعنی کاربر این دست می تواند با لمس یک دکمه یکی از 24 حالت دست را انتخاب کند.

با این حال، این دست نه تنها با بهره مندی از یک اپلیکیشن قابل کنترل است بلکه از سیگنال های ماهیچه ای برای تغییر یک سری الگوهای از پیش تعیین شده، استفاده می کند.

این دست مصنوعی از الکترودهایی در مچ برای گرفتن تکانه های الکتریکی ایجاد شده توسط عضلات منقبض شده استفاده می کند. این تکانه ها توسط رایانه ای در پشت دست تفسیر می شوند.

هر یک از این انگشتان دست به یک مفصل متصل می شود و از این رو امکان تنظیم شدن به دور هر شکلی از اشیا را که کاربر خواهان گرفتن آن باشد دارد. این دست همچنین می تواند برای هرکار از تایپ کردن تا بستن بندکفش مورد استفاده قرار گیرد.

می توان از این فناوری برای رشد دوباره دست ها استفاده کرد.

اوایل سال جاری پزشکان دانشگاه کورنل از چاپگرهای سه بعدی و سلولهای غضروف برای ساخت یک گوش پروتزی کردند.

در این شیوه یک قالب پلاستیک جامد، چاپ و سپس با ژل کلاژنی بسیار پرتراکم پر شد. این پژوهشگران سلول های غضروف را به ماتریکس کلاژن افزودند.

یکی از هیجان انگیز ترین بخش ها در پزشکی استفاده از نانوفناوری است؛ ذرات هوشمند ریزی که می تواند به هر جایی از بدن فرستاده شود.

نانوذراتی که برای درمان بیماریها باید استنشاق کرد

به عنوان مثال در یک درمان تجربی سرطان ریه از نانوذرات استفاده می شود. فرد بیمار این نانوذرات معلق در هوا را استنشاق می کند و نانوذرات قرار گرفته در مناطقی از ریه بیمار با استفاده از یک آهنربای خارجی، بسیار گرم شده و سلول های بیماری را از بین می برند.

کارشناسان می گویند این فناوری قابلیت متحول کردن پزشکی را دارد و به ارائه داروهای نوینی منجر می شود که می تواند عضلات را بهبود بخشیده، با سرطان مبارزه کند و تمامی جنبه های بدن ما را تغییر دهد.

یک شرکت آمریکایی، عضلات ابر قدرتمند مصنوعی ساخته است که فناوری داستان های علمی و تخیلی را به زندگی واقعی می آورد.

از جمله روبات های ابر قدرتمند می توان به عضلات مصنوعی و لباس هایی که اشاره کرد که در زمستان گرم و در تابستان خنک می شوند.

این عضلات که از نخ های نانوفناورانه و با موم پارافینی ساخته شده اند می توانند بیش از 100 هزار برابر وزن خود را بلند کرده و 85 برابر بیشتر از همان میزان عضلات انسانی، قدرت تولید کنند.

ری کورزویل مهندس و آینده نگر شرکت گوگل، می گوید طی سال 2040 تا 2045 خواهیم توانست به معنای واقعی کلمه محتوای ذهنی خود را به یک رایانه آپلود کنیم.
وی همچنین معتقد است که زمانی فرا می رسد که هوش مصنوعی تا آنجا  پیشرفت خواهد کرد که از هوش انسان بسیار بالا تر خواهد رفت و تمدن و شاید فطرت انسان را تغییر خواهد داد.

آیا مغز را می توان آپلود کرد

در حالی که این امر بیشتر شبیه فیلم های علمی تخیلی است اما یک میلیاردر روسی طرح های بحث برانگیزی را برای آپلود مغز خودش عرضه کرده و قرار است تا سال 2045 خود را برای همیشه ابدی کند.

"دیمیتری ایتسکوف" 32 ساله معتقد است این فناوری در یک بدن هولوگرامی به وی امکان زندگی ابدی می دهد.

طرح ابتکاری 2045 وی، گام بعدی تکامل توصیف شده و بیش از 20 هزار نفر در یکی از شبکه های اجتماعی این طرح را دنبال می کنند. قرار است کنفرانس های جهانی برای کاوش نیازهای این فناوری برگزار شود.

این طرح ابتکاری همچنین عقیده دارد که نخستین نسل از بدن های اندرویدی ظرفیت های ابرانسانی خواهند داشت.

این بشر جدید توانایی گسترده ای خواهد داشت و  قادر خواهد بود در برابر شرایط بسیار شدید مانند دمای و فشار بسیار بالا، پرتوها و نبود اکسیژن به راحتی دوام بیاورد.

با استفاده از انسانهای که رابط عصبی دارند، می توان چندین بدن را با  اشکال و اندازه های مختلف، از راه دور کنترل کرد.

پوشش های نامرئی کننده یک آرزوی دیرین دست یافتنی

محققان همیشه در نزدیکی صدر جدول علاقمندی ها برای ابرقدرت بودن، ساخت پوشش های نامرئی کننده را در نظر گرفته اند. با این حال در این زمینه کارهای زیادی صورت نگرفته است.

در یکی از جدیدترین نمونه ها مهندسان در اطراف یک شئ، آنتن های کوچکی قرار دادند که یک میدان الکترومغناطیسی می تاباند و امواج پراکنده شده از آن را حذف می کند.
محققان دانشگاه تورنتو معقتدند این طرح ابتکاری می تواند برای پنهان سازی خودروهای نظامی و انجام عملیات های شناسایی مورد استفاده قرار بگیرد. آنها امیدوارند همانطور که فناوری پیشرفت می کند بتواند برای ساخت اجسام نامرئی به چشم انسان سازگار شود.

محققان دیگر، بر روی راهکارهای مختلفی کار می کنند از جمله نمایشگرهایی که در آن  از یک دوربین برای ثبت آنچه که پشت فرد است استفاده می کند و سپس آن را بر روی نمایشگر نشان می دهد؛ فناوری نسبتا سطح پایینی که البته آزمایش های اولیه آن موثر بوده است.

آیا همه هری پاتر می شوند

در کل به نظر می رسد شواهد امیدوار کننده ای در زمینه ساخت پوشش های نامرئی کننده به دست آمده و شاید یک روز فوت و فن های مورد علاقه هری پاتر در اختیار همه قرار بگیرد.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در جمعه ۱۳۹۲/۱۱/۱۱ و ساعت 22:12 |
یافتن پریز برق را برای شارژ تلفن همراه فراموش کنید چرا که در آینده نزدیک تلفن های همراه را می توان با ضربان قلبتان شارژ کنید.گروهی از دانشمندان آمریکایی و چینی از باتری قابل کاشت در بدن رو نمایی کرده اند که در حال حاضر برای تامین انرژی ضربان ساز ها استفاده می شود. این باتری حرکات مداوم اعضای بدن مانند قلب، ریه ها و دیافراگم را به انرژی تبدیل می کند.

آنها می گویند این باتری می تواند برای تامین انرژی گسترده وسیعی از گجت ها استفاده شود.

این نیروگاه های انرژی پیزوالکتریک بسیار کوچکی را از نانوروبان های تیتانات زیرکونات سرب ساخته و در یک پلاستیک زیست سازگار قرار داده شده است.

در این پوشش پلاستیکی همچنین یک عدد یکسو کننده یکپارچه برای تبدیل سیگنال های الکتریکی و یک باتری قابل شارژ بسیار کوچک قرار دارد.

این گروه از محققان تا کنون این گجت را بر روی  قلب یک گاو کار گذاشته اند. آنها همچنین توانسته اند با قرار دادن دو واحد از این دستگاه بر روی قلب ، میزان خروجی برق را دو برابر کنند.

این دانش پژوهان امیدوارند در ابتدا بتوانند از این شیوه در ایمپلنت های پزشکی استفاده کنند.

مانیتورهای ضربان قلب، ضربان سازها و محرک های عصبی از جمله ایمپلنت های الکترونیکی بسیار زیادی هستند که برای کار کردن به انرژی باتری نیاز دارند.

مهار انرژی به طور مستقیم از فرایند های طبیعی بدن، جایگزین های جذابی برای  باتری وسایل زیست الکترونیکی امروزی و آینده هستند.

در اینجا سیستم کامل، انعطاف پذیر و تلفیقی عرضه شده که قادر به مهار و ذخیره سازی انرژی از حرکات انقباضی انبساطی قلب، ریه ها و دیافراگم در سطوحی است که به نیاز کاربردهای عملی پاسخ می دهد.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در یکشنبه ۱۳۹۲/۱۱/۰۶ و ساعت 22:58 |
پژوهشگران ایمپلنت جدیدی ساخته اند که می تواند تزریق انسولین را برای افراد دیابتی به یک موضوع قدیمی تبدیل کند. این دستگاه که توسط دانشمندان انگلیسی ساخته شده است، مانند یک لوزالمعده مصنوعی کار می کند و می تواند انسولین را به جریان خون آزاد سازد.

این ایمپلنت که باید به شکم تزریق شود می تواند میزان دقیقی انسولین آزاد کند و این امر حاکی از آن است که دیگر نیازی به تزریق این هورمون نیست.

میزان انسولین موجود در این ایمپلنت می تواند هر دو هفته یک بار با استفاده از یک لوله که از پوست می گذرد تامین شود.

این دستگاه که به اندازه یک ساعت مچی است توسط دانشمندان دانشگاه دی مونت فورت در لیستر ساخته شده است.

آنها می گویند این بهترین وسیله برای درمان دیابت در آینده است چرا که بیمار دیگر نیازی ندارد تا خود، بیماری را مدیریت کند.

پروفسور "جوان تیلور" استاد داروسازی و مجری این تحقیقات می گوید این ابزار نه تنها می تواند نیاز به تزریق دستی انسولین را از بین ببرد بلکه بیمار را از رسیدن دوز دقیق این هورمون در هر بار آزاد سازی مطمئن می کند.

وی افزود: با کنترل دقیق گلوکز خون می توانیم میزان بروز مشکلات ناشی از افزایش قند خون کاهش دهیم.

این محققان می گویند در آستانه آزمایش های بالینی این شیوه هستند. دیابت بیماری است که درمان آن بیش از یک میلیون پوند در ساعت هزینه دارد.

آزمایش های انسانی این ایمپلنت قرار است از سال 2016 آغاز شده و محققان امیدوارند نخستین ایمپلنت ها طی یک دهه آینده به بازار عرضه شود.

این ایمپلنت که باید به روش جراحی در بدن کاشته شود حاوی مخازنی از انسولین است که توسط یک دیواره ژلی در محل خود  قرار می گیرند.

وقتی میزان گلوکز در بدن افزایش می یابد این ژل به مایع تبدیل شده و  با تقلید رفتار طبیعی پانکراس،انسولین را در بدن آزاد می کند.

از سوی دیگر زمانی که انسولین میزان گلوکز را کاهش داد، این ژل دوباره سفت و محکم شده و از فعالیت باز می ایستد. این شیوه می تواند تزریق انسولین در روز را چهار برابر کاهش دهد.

این پانکراس مصنوعی می تواند به یاری بیماران مبتلا به دیابت نوع یک و برخی از مبتلایان به دیابت نوع دو که باید به طور روزانه انسولین تزریق کنند بیاید.

این دستگاه ارزان قیمت و استفاده از آن آسان است و می تواند پایانی برای تزریق های دشوار و دردناک روزانه انسولین برای دیابتی ها باشد.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در چهارشنبه ۱۳۹۲/۱۱/۰۲ و ساعت 23:7 |
اگرچه به نظر می رسد شناسایی ده ها تصویر در کسری از ثانیه غیر ممکن است اما دانشمندان به تازگی دریافته اند که مغز انسان می تواند این کار را با سرعت غیرقابل باور انجام دهد.دانشمندان آمریکایی دریافته اند که مغز انسان می تواند تصاویری را که چشم می بیند تنها در 13 میلی ثانیه تعبیر و تفسیر کند – این نخستین شواهد از چنین سرعت سریع پردازشی است.

این سرعت تقریبا 8 برابر سریع تر از 100 میلی ثانیه ثبت شده در تحقیقات پیشین است.

محققان از افراد خواستند تا در مشاهده یک سری شش یا 12 تایی از تصاویر، به دنبال نوع خاصی از تصویر مانند تصویر یک گردشگاه یا یک زوج خندان بگردند و در این آزمایش هر تصویر را بین 13 و 80 میلی ثانیه به افراد نشان دادند.

"مری پاتر" استاد علوم مغز و شناختی دانشگاه فناوری ماساچوست (MIT )  و مجری ارشد این تحقیقات می گوید: این حقیقت که می توان این کار را با این سرعت بالایی انجام داد نشان می دهد یافتن مفاهیم کاری است که  دید انجام می دهد.

وی افزود: این کاری است که مغز هر روزه انجام می دهد و سعی می کند بفهمد به چه چیزی نگاه می کند.

پروفسور پاتر افزود: این پردازش بسیار سریع می تواند  چشم را هدایت کند تا در هر ثانیه سه بار نگاه خود را به هدف بعدی اش تغییر دهد.

نتایج این تحقیقات درنشریه  Attention, Perception, and Psychophysics  منتشر شده است.

کار چشم ها فقط رساندن اطلاعات به مغز نیست بلکه به مغز امکان می دهد بسیار سریع درباره آن فکر کند تا بداند بعد قرار است چه چیزی را ببیند.

این دانش پژوهان می گویند انسان چشم های خود را به گونه ای تنظیم می کنید تا جایی که می تواند به اطراف بنگرد و آنچه را که می بیند درک کند.

پس از آنکه تصویر به شبکیه رسید اطلاعاتی مانند شکل، رنگ و جهت توسط مغز پردازش می شود.

این مطالعه حاکی از آن است که در حالی که تصاویر فقط به مدت 13 میلی ثانیه پیش از ظاهر شدن تصویر بعدی،  دیده می شوند ، بخشی از مغز به پردازش آن  تصاویر برای مدت طولانی تری ادامه می دهد.

اگر تصاویر پس از 13 ثانیه محو شوند افراد هرگز به نشان دادن واکنش مثبت پس از آن، قادر نخواهند بود.

به گفته پاتر باید چیزی در مغز باشد که اطلاعات را برای دستکم مدت زمان بیشتری حفظ می کند.

وی پیش از این دریافته بود که انسان می تواند به طور صحیحی تصاویری را که کمتر از 100 میلی ثانیه دیده شده باشند شناسایی کند اما تحقیقات جدید وی حاکی است که این امر 8 برابر سریع تر روی می دهد.

در این بررسی جدید محققان به تدریج سرعت تصاویر را افزایش دادند تا زمانی که به نقطه ای رسیدند که پاسخ افراد بیشتر به حدس زدن شبیه بود.

محققان ام ای تی دریافتند اگرچه عملکرد کلی کاهش یافت اما وقتی که محققان به طور تدریجی زمان قرار گرفتن تصاویر را از 80میلی ثانیه به 13 میلی ثانیه کاهش دادند افراد به عملکرد بهتر از اعلام حدسی تصاویر ادامه دادند- این  سریع ترین میزان ممکن با نظارت های رایانه ای مورد استفاده بود.

پاتر معتقد است یک دلیل برای عملکرد بهتر این افراد در این مطالعه می تواند این باشد که همانطور که روند نشان دادن تصاویر به طور فراینده ای سریع تر می شد افراد می توانستند تشخیص سریع را تمرین کنند.

در بالاترین میزان افراد تصاویر جدید را  20 برابر سریع تر از آنچه که چشم اطلاعات را می گیرد، دیدند.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در سه شنبه ۱۳۹۲/۱۱/۰۱ و ساعت 23:16 |
در یک پروژه تحقیقاتی قابل توجه، دانشمندان سلول مصنوعی را مهندسی کرده اند که دارای بخش های عملکردی است و به محققان در انجام آزمایش ها و بررسی منشاء حیات کمک می کند. این سلول پلاستیکی درست مانند هر سلول زنده دیگری قادر به انجام گام های مختلفی از واکنش های شیمیایی است.

این کار تحقیقاتی در موسسه مولکول و مواد دانشگاه رادبوند نایمخن هلند انجام شده است.

این کشف در شماره 2014 نشریه   Angewandte Chemie  و شیمی نیچر منتشر شده است.

شیمیدانها هماهنگ سازی شیمی را در سلول های زنده آزمایشگاهی بسیار دشوار می دانند. از اینها گذشته در یک سلول تمامی انواع واکنش های پیچیده در یک محفظه کوچک و کاملا پر در قسمت های مختلف و با اثربخشی باور نکردنی به طور همزمان روی می دهد.

به همین دلیل است که دانشمندان علوم شیمی تلاش کرده اند تا این سلول را به شیوه های مختلف تقلید کنند. به همین منظور، آنها همچنین امیدوارند تا چیزهای بیشتری درباره حیات و گذار از شیمی به زیست شناسی دریابند.

"جان ون هست" و "رود پیترز" پژوهشگران این طرح سلول های خود را با پر کردن کره های ریز با مواد شیمیایی ساختند و آنها را در قطره آب قرار دادند. سپس زیرکانه قطرات آب را با یک لایه پلیمری پوشش دادند که در واقع دیواره سلول را شکل می دهد.

این دانش پژوهان با استفاده از نور فلورسنت توانستند چگونگی روی دادن مجموعه زنجیره وار واکنش های برنامه ریزی شده در این سلول را نشان دهند.

این امر به معنای آن است که آنها نخستین شیمی دانهایی هستند که سلول پلیمری را با ارگانهای کارآمد ساخته اند. درست مانند درون سلول های بدن، این مواد شیمیایی در پی واکنش های درون قسمت هایی  از سلول و برای پردازش در بقیه قسمت های در سلول، قادر به ورود به پلاسمای سلولی هستند.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در شنبه ۱۳۹۲/۱۰/۲۸ و ساعت 9:52 |
یک محقق ژاپنی از اختراعی رونمایی کرده است که می تواند بدون سیم و بلافاصله نیرو را بین دو دستگاه منتقل کند، پیشرفتی که امکان فیزیوتراپی بیماران از راه دور را فراهم می کند. کوهی اوهنیشی محقق ژاپنی و مخترع انتقال انرژی دیجیتالی اظهار داشت: دستگاه فرستنده و گیرنده نیرو ارتباط دو سویه حجم فشار اعمال شده و مقاومت صورت گرفته در زمان واقعی رخ دهد.

برای مثال اگر این شرایط در رابطه با یک ربات صورت بگیرد به این معنا خواهد بود که یک اپراتور ماهر می تواند از این دستگاه برای انجام کارهای پیچیده در عرصه هایی استفاده کند که انجام این کارها برای انسان ایمن نیست. برای مثال این ربات می تواند تحت دما و حرارت بالا یا تشعشعات زیان آور برای انسان کار کند.

اوهنیشی گفت: برای فیزیوتراپی حس و حرکت تراپیستها باید بدون هیچ تأثیری منتقل شود. تراپیست همچنین می تواند حس کند که اعضای بدن بیمار چقدر خوب حرکت می کند، این امر یک نوع اطلاعات کلیدی در عرصه فیزیوتراپی تلقی می شود.

اوهیشی به عنوان استاد مهندسی طراحی سیستم در دانشگاه کیو گفت: این فناوری باید به کاهش بار ارائه دهندگان خدمات پزشکی کمک کند. ما می توانیم این فناوری را برای انجام کار ساختمانی به کار ببریم که توسط انسان قابل انجام نیست.

این سیستم از ارتباط بی سیم با سرعت بالا استفاده می کند که سرعت آن بسیار بیشتر از وای فای های کنونی است که برای ارتباط های اینترنتی خانگی استفاده می شود.

تیم اوهیشی برای نشان دادن این فناوری دو ابزار جعبه مانند ساختند که روی آن اهرم وجود دارد. وقتی کاربر اهرم یکی از دستگاه ها را حرکت دهد اهرم دستگاه دیگر نیز با همان سرعت حرکت می کند درست مثل این که این دو دستگاه به صورت فیزیکی به هم متصل هستند.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در دوشنبه ۱۳۹۲/۱۰/۰۹ و ساعت 14:58 |
دانشمندان استرالیایی با رشد یک کلیه کوچک در یک ظرف آزمایشگاهی موفق به تولید اولین عضو پیچیده بدن انسان از سلولهای بنیادین شدند، پیشرفتی که می تواند به بهبود روند درمان بیماریهای کلیوی کمک کند. گفته شده است که پیشرفت دانشمندان استرالیایی یک گام هیجان انگیز در عرصه مهندسی زیستی است که می تواند هزاران نفری را که در اثر نارسایی کلیه جان خود را از دست می دهند، نجات دهد.

ملیسا لیتل از موسسه علوم زیستی ملکولی در دانشگاه کوئینزلند اظهار داشت این گروه تحقیقاتی یک پروتکل طراحی کرده اند که موجب می شود سلولهای بنیادین، خود را در ظرف آزمایشگاه به یک کلیه کوچک تبدیل کنند.

وی افزود: در طول این مرحله تبدیل، انواع مختلف سلولها خود را نسبت به دیگران تغییر می دهند تا ساختارهای پیچیده ای را ایجاد کنند که داخل یک عضو وجود دارد.

لیتل گفت: این حقیقت که سلولهای بنیادین می توانند خود را به چنین شکلی تغییر دهند، می تواند نشانه خوبی برای آینده مهندسی زیستی باشد تا از این طریق بتوان اعضا و بافتهای سالم را جایگزین اعضا و بافتهای آسیب دیده و بیمار کرد. این روش می تواند ابزار قدرتمندی برای شناسایی داروهایی باشد که برای کلیه مضر هستند.

این محقق استرالیایی اضافه کرد: کبد، قلب و کلیه از آن دسته اعضای بدن هستند که توسط داروها صدمه می بینند. اگر پیش از مصرف دریابیم که کدام داروها برای کلیه سمی است، نیم میلیارد دلار صرفه جویی کرده ایم. تنها یک نفر از هر چهار بیمار عضو پیوندی دریافت می کند و دیالیز نیز یک درمان محدود و مستمر به شمار می رود.

آیان واکر وزیر علوم کوئینزلند گفت: کار این گروه تحقیقاتی یک نقطه عطف مهم در ساخت درمانهای اصلاح شده برای بیماریهای مزمن کلیه است و به افرادی که در این شرایط هستند اطمینان می دهد که می توانند زندگی راحتی داشته باشند.

نتایج این تحقیقات در مجله علمی زیست شناسی سلولی نیچر منتشر شده است.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در سه شنبه ۱۳۹۲/۰۹/۲۶ و ساعت 10:39 |
محققان آمریکایی دستگاه مغناطیسی ساخته اند که از قابلیت کاهش و یا توقف سردردهای میگرنی برخوردار بوده و به زودی تجاری سازی آن آغاز می شود. کریستی فورمن مدیر دفتر ارزیابی دستگاه در مرکز دستگاه ها و سلامت رادیولوژیکی در سازمان غذا و داروی آمریکا اظهار داشت: سردردهای میگرنی به عنوان سردردهای دارای ضربان در یک قسمت از سر شناسایی می شود که تهوع/ استفراع و حساسیت به نور و صدا را به دنبال دارند.

یک سردرد میگرنی اگر درمان نشود بین 4 تا 72 ساعت ادامه دارد. این سردردهای ناتوان کننده حدود 10 درصد از مردم سراسر دنیا را تحت تأثیر قرار می دهند و در زنان سه برابر بیشتر از مردان است. حدود یک سوم مردم دنیا با تجربه میگرن یک حالت خاص را تجربه می کند، این حالت حس تصویری یا اختلال حرکتی است که درست پیش از حمله میگرن ایجاد می شود.

فورن طی بیانیه ای گفت: میلیونها نفر از مردم از میگرن رنج می برند و این دستگاه جدید نشان دهنده یک گزینه درمانی تازه برای برخی از بیماران میگرنی است.

این دستگاه که " Cerena TMS" نام دارد، با تجویز پزشک پس از آغاز درد مرتبط با سردردهای میگرنی مورد استفاده قرار می گیرد. بیمار باید با استفاده از هر دو دستش دستگاه را در پشت سر خود نگاه دارد و دکمه ای را برای آزاد کردن یک پالس انرژی مغناطیسی به منظور شبیه سازی قشر پس سر در مغز فشار دهد این امر می تواند درد را متوقف کرده و یا کاهش دهد.

سازمان غذا و داروی آمریکا یک آزمایش بالینی روی 201 نفر از بیمارانی انجام داد که سردردهای میگرنی آنها بین متوسط تا شدید در جریان بود، این افراد در 30 درصد میگرنهای خود دچار حالت خاصی می شوند که با یک حس تصویری و اختلال حرکتی همراه است. از افراد این تحقیق 113 نفر هنگام وجود درد میگرن با این دستگاه درمان شدند.

نتایج این تحقیق نشان می دهد که 38 درصد از 113 نفر که از این دستگاه استفاده کردند 2 ساعت بعد کاملا بدون درد بودند که این میزان در مقایسه با 17 درصد بیمارانی قرار می گیرد که در گروه کنترل قرار دارند. پس از 24 ساعت حدود 34 درصد از کاربران دستگاه " Cerena TMS " کاملا از درد رها شده بودند که این میزان در گروه کنترل به 10 درصد رسید.

بیمارانی که فلز در سر، گردن و یا قسمت بالای بدن خود دارند که توسط مغناطیس جذب می شود و یا دارای یک دستگاه پزشکی چون دستگاه تنظیم ضربان قلب و یا محرک عمیق مغزی دارند نمی توانند از این دستگاه استفاده کنند.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در یکشنبه ۱۳۹۲/۰۹/۲۴ و ساعت 10:47 |
دانشمندان لنزهای تماسی جدیدی را تولید کرده اند که دارو به چشم منتشر می کند و می تواند در درمان آب سیاه به عنوان یکی از مهمترین علتهای نابینایی غیرقابل اجتناب موثر باشد. محققان دانشکده پزشکی هاروارد از دپارتمان چشم پزشکی و محققان موسسه فناوری ماساچوست (ام آی تی) یک گام به درمان بیماریهای چشمی بدون قطره چشم نزدیک تر شدند.

این محققان لنزهای تماسی تولید کرده اند که می تواند برای طولانی مدت دارو در چشم پخش کند درحال حاضر این لنز به طور خاص داروی latanoprost را داخل چشم می ریزد داروی متداولی که برای درمان آب سیاه از آن استفاده می شود.

جوزف سیولینو نویسنده اصلی مقاله این تحقیق اظهار داشت: به طور کلی، قطره های چشمی روش غیر موثری برای انتقال دارو هستند و بیماران همواره آنقدرها شکیبایی ندارند که به طور مستمر و پیوسته از این داروها استفاده کنند.

این لنزهای تماسی طوری طراحی شده است که می تواند به صورت بالقوه آب سیاه را درمان کرده و سکویی برای انتقال سایر داروهای چشمی باشد.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در چهارشنبه ۱۳۹۲/۰۹/۲۰ و ساعت 0:37 |
دانشمندان بریتانیایی یک آزمایش پیشگامانه ابداع کرده اند که می تواند یک سری از مشکلات سلامت روانی را با تحلیل حرکات چشم بیمار تشخیص دهد. این فناوری متحول کننده از نظریه ای با یک قرن قدمت استفاده می کند که مسیرهای غیرعادی نگاه کردن به اجسام با روان پریش بودن بیمار ارتباط دارد.

محققان این پروژه اعتقاد دارند که این فناوری می تواند برای تمایز قائل شدن بین بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و اختلال دو قطبی و همچنین افسردگی شدید موثر باشد.

محققان با استفاده از دوربینهای ویژه حرکات چشم بیماران را هنگام تماشای تصاویر روی صفحه رایانه دنبال می کنند. بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی تصاویر را ناتمام تر از سایرین بررسی می کنند. آنها نگاه خود را به نقطه های خاصی برای مدت طولانی می دوزند و به نقطه های کمتری در تصویر کلی نگاه می کنند.

این شیوه برای بیماران دارای اختلال دو قطبی و افسردگی شدید با تفاوتهای جزیی بیشتری ذکر شده است.

این شرایط دارای علائم مشاهده هستند که تشخیص را با روشهای سنتی دشوار می سازد.

"مدجو نیر" کارآفرین فناوری این پروژه که امیدوار است این فناوری را وارد بازار کند، گفت: پیشرفتهای اخیر در فناوری ردگیری حرکات چشم با استفاده از شرایط غیرطبیعی حرکات چشم به عنوان یک شاخص قابل اطمینان می تواند به تشخیص این اختلالات کمک کند.

"مدجو نیر" درحال حاضر با دکتر فیلیپ بنسون از دانشگاه ابردین و دیویت سنت کلیر به عنوان رئیس کرسی سلامت روانی همکاری می کند و اعتقاد دارد که این فناوری تغییر مهمی برای عرصه روانپزشکی که اسکنهای مغزی و تکنیکهای دی ان ای هنوز نتوانسته اند در تشخیص این بیماریها تا این حد موثر باشند، محسوب می شود.

این آزمایش چشم با 95 درصد صحت ظرف 30 دقیقه انجام می شود، این درحالی است که تشخیص برخی از این بیماریها چندین سال طول می کشد. اما هنوز هم باید تحقیقات بیشتری برای استفاده گسترده از آن صورت گیرد.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در سه شنبه ۱۳۹۲/۰۹/۱۹ و ساعت 0:48 |
پژوهشگران دانشگاه تهران با استفاده از نانوسیم‌ها ترانزیستوری را عرضه کردند که قادر به شناسایی و تشخیص توده‌های سلولی سرطانی از سالم هستند.

دکتر محمد عبدالاحد – عضو هیات علمی دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه تهران و مجری طرح با بیان اینکه در این پروژه تحقیقاتی موفق به تولید ترانزیستوری با استفاده از فناوری نانو شدیم، افزود: در این طرح تحقیقاتی ترانزیستوری بر پایه نانو سیم‌‌های سیلیکون برای کاربرد در حوزه پزشکی تولید کردیم.

وی با تاکید بر اینکه میزان بار الکتریکی منفی در غشای سلول سالم نسبت به سلول‌های سرطانی متفاوت است، اظهار داشت: میزان بار منفی غشا سلول‌های سرطانی بیشتر از سلول‌های سالم است ضمن آنکه در زمان مشخصی روند تکثیر سلول‌های سرطانی از سلول‌های سالم بیشتر خواهد بود.

عبدالاحد، ادامه داد: بر این اساس زمانی که در غلظت‌های یکسان در شرایط اولیه در سطح ترانزیستور دو مدل سلول سالم و سرطانی گذاشته شود پس از مدت زمانی هم سلول‌های سرطانی بیشتر تکثیر می‌شوند و هم بار منفی هر کدام از آنها بیشتر خواهد شد.

وی با تاکید بر اینکه بارهای منفی سلول‌های سرطانی بر روی هم  انباشته می‌شود، خاطر نشان کرد: این امر موجب تغییر پاسخ جریان ترانزیستور خواهد شد.

مجری طرح ادامه داد: با استفاده از این ویژگی ترانزیستوری ارائه شد که قادر است از تغییرات بار الکتریکی غشا متوجه شود که سلول به چه میزانی سرطانی هستند.

عبدالاحد همچنین اضافه کرد: از روی تغییر پاسخ ترانزیستور متوجه می‌شویم که سلول‌ها سالم و در صورت سرطانی بودن در چه گریدهایی سرطانی هستند.

عضو هیات علمی دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه تهران با بیان اینکه در این روش به جای استفاده از تک سلول از جمعیت سلولی استفاده شد، یادآور شد: بیشتر بیماری‌هایی که در بدن اتفاق می‌افتد، بیماری‌های جمعیتی سلولی است از این رو نمونه‌هایی که ما از آنها استفاده کردیم نمونه‌های جمعیتی سلول‌ها است.

وی با بیان اینکه فاز آزمایشگاهی این طرح به پایان رسیده است، گفت: مقاله این مطالعات تایید شده و در حال حال تکمیل و انتشار است.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در شنبه ۱۳۹۲/۰۹/۱۶ و ساعت 20:13 |
تحقیقات جدید نشان می دهد که یک ماده شیمیایی مناقشه برانگیز در بسته بندی های مصنوعی عامل تحریک کننده میگرن است.

بیسفنول ای (BPA) پیش از این به یک سری مشکلات سلامتی از جمله چاقی، ناباروری و مشکلات قلبی نسبت داده شده اکنون آخرین تحقیقاتی که در مجله علوم سم شناسی منتشر شده این ماده شیمیایی را عامل ایجاد سردردهای شدیدی معرفی کرده است که بزرگسالان بسیاری را تحت تأثیر قرار داده است.

نویسندگان این تحقیق از افرادی که مبتلا به میگرن هستند خواسته اند که منابع بالقوه آلودگی را در رژیم روزانه خود حذف کنند که این امر شامل ظرفهای پلاستیکی که در مایکروویو مورد استفاده قرار می گیرد و دستگاه های خنک کننده آب در ادارات نیز می شود.

در تحقیقاتی که پیشتر با استفاده از غذاهای تازه انجام شده مشخص شده است که ظرف سه روز حجم BPA به شکل قابل توجهی ( 66 درصد) در ادرار بیماران کاهش یافته است.


محققان دانشگاه کانزاس برای رسیدن به نتایج این تحقیقات قرارگیری انسان درمعرض ماده شیمیایی بیسفنول ای را در آزمایشگاه شبیه سازی کردند. آنها رفتار موشهایی که هر سه روز یکبار این ماده شیمیایی را مصرف می کردند تحت نظر گرفتند.

با گذشت 30 دقیقه فعالیت موشها کمتر می شد و می خواستند از صدای بلند و نور شدید دور بمانند، به سادگی وحشت زده می شدند.

محققان رفتارهای موشها را پس از مصرف بیسفنول ای شبیه ابتلا به میگرن توصیف کردند.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در چهارشنبه ۱۳۹۲/۰۹/۱۳ و ساعت 8:42 |
نتایج یک تحقیق جدید نشان می دهد که فوبی ها و هراسهای بی‌مورد صرفا به علت تجارب ناخوشایند کودکی نیستند بلکه آنها به صورت نسل در نسل از طریق دی ان ای به افراد ارث می رسند.

دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که ترس به واسطه تغییر دی ان ای از نسلها عبور می کند و به افراد منتقل می شود.

این نتایج نشان می دهد که تجارب اجداد ما می تواند بر رفتار امروز ما تأثیرگذار باشد.

محققان در این تحقیق موشها را برای هراس از بویی چون شکوفه گیلاس آموزش داده اند. آزمایشها روی فرزندان این موشها نشان می دهد که آنها به بوی شکوفه گیلاس بیش از بوهای دیگر واکنش آمیخته با ترس نشان می دهند به رغم این که پیش از آن هرگز با این بو رو به رو نشده اند. همین واکنش در نسل بعدی موشها مشاهده شد.

حتی وقتی که موشها به صورت لقاح مصنوعی متولد شدند هنوز هم از بوی شکوفه گیلاس وحشت داشتند به این معنا که این رفتار ارثی است نه آموزشی.

نتایج تحقیقات حاضر که در مجله عصب شناسی نیچر منتشر شده ارائه کننده دلیلی برای فرآیندی است که به آن وراژنتیک گفته می شود و طی آن شرایطی که توسط نسلهای پیشین تجربه شده تغییرات ظریفی روی کارکرد ژنها می گذارد.

وراژنتیک منشا ژنتیکی رفتار و همچنین تاثیر مستقیمی است که نیروهای محیط زیست به مرور زمان روی بیان آن ژنها می‌گذارند.

دکتر برایان دیاس و دکتر کری رسلر ازدانشگاه اموری در آتلانتا نوشته اند : این حقیقت که تغییرات پس از آی وی اف همچنان پا برجا است و از بین نسلها عبور می کند نشان دهنده وراثت بیولوژیکی است. نسل دوم موشها که مورد آزمایش قرار گرفتند نسل کاملی هستند که در فضایی به دور از اختلالات زیست محیطی والدین خود رشد کرده اند. اما تجارب یک والد حتی پیش از لقاح به طور قابل توجهی بر ساختار و عملکرد سیستم عصبی نسلهای بعدی تأثیرگذار است.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در چهارشنبه ۱۳۹۲/۰۹/۱۳ و ساعت 8:41 |
محققان آمریکایی دستبند جدیدی ساخته اند که به کاربران خود می گوید چه زمانی به میزان کافی از نور خورشید بهره برده اند. درحالی که قرار گیری در معرض نور خورشید ویتامین D بدن را تأمین می کند، فقدان یک محافظ در مقابل اشعه های مضر ماوراء بنفش می تواند موجب ابتلا به سرطان پوست شود.

دست بند سان‌فرند (UVA+B Sunfriend) برای اطلاع دادن به کاربرانی طراحی شده است که بدون استفاده از ضد آفتاب یا خیلی کم و یا خیلی زیاد در معرض نور خورشید هستند.

براساس اظهارات سازندگان این دستبند اولین گجتی است که می تواند میزان فعالیت روزانه را هنگام تابش اشعه ماورا بنفش اندازه گیری کند.

هدف این دستگاه مبارزه با کمبود ویتامین D به عنوان یک مشکل درحال رشد و در عین حال مبارزه با نرخ ابتلا به سرطان پوست با ترویج فعالیتهای روزانه در فضای باز است تا کاربر از میزان لازم از تابش نور خورشید برخوردار شود.

این محققان اظهار داشتند که دستبند سان‌فرند به کاربران کمک می کند که بهترین استفاده را از مزایای ویتامین سازی خورشید برده و خطر ابتلا به سرطان پوست را به همان میزان کاهش دهند.

این دستبند ضدآب به عنوان یک اختراع ثبت شده و از حسگرهای ماورا بنفش ناسا الهام گرفته و نمایشگر ال ایی دی آن میزان نور ماورا بنفشی را که کاربر در معرض آن قرار گرفته نشان می هند و پس از عبور از حد لازم این صفحه چشمک زن می شود.

این دستبند هم قرارگیری در مقابل نور ماورا بنفش مستقیم و هم نور ماور بنفش غیر مستقیم را اندازه گیری می کند.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در چهارشنبه ۱۳۹۲/۰۹/۱۳ و ساعت 8:35 |
دکتر مریم تاج آبادی- مجری طرح: حرارت دادن به سلول‌های سرطانی تا محدوده 42 درجه یکی از راه‌های از بین بردن سلول‌های سرطانی می باشد در این نوع درمان، نانوذرات مغناطیسی به شکل تزریقی وارد ورید بیمار شده و با استفاده از میدان مغناطیسی خارجی به محل سلول‌های هدف هدایت می‌شود.

وی افزود: در مرحله بعد، نانو ذرات به علت داشتن اسید فولیک جذب سلول‌های سرطانی شده و با تاباندن طول موج معینی از پرتوی لیزر، ذرات طلا گرم شده و دمای خود را به محیط سلولی اطراف انتقال داده و این امر منجر به گرم شدن و مرگ سلول‌های سرطانی می‌شود.

مجری طرح اهمیت این پژوهش را در ساخت نانوذرات حاملی ذکر کرد که می‌توانند همزمان عملکرد نانو ذرات طلا، اسید فولیک و همچنین ماده مغناطیسی را با خود به همراه داشته باشد.

تاج آبادی با اشاره به عملکرد این سامانه، یادآور شد:‌ این سامانه با حمل همزمان مواد می‌تواند ضمن ایجاد امکان هدایت مغناطیسی، موجب الحاق آن به سلول سرطانی و در مرحله بعد گرم شدن و انهدام سلول‌های بدخیم شود.

وی از آغاز مطالعات بر روی مدل‌های حیوانی خبر داد و خاطر نشان کرد: عملکرد مناسب این ذرات در حمل مواد، جذب سلولی و در نهایت واکنش مناسب به پرتوی لیزر در مرحله in-vitro (آزمایشگاهی) به اثبات رسیده است و در حال بررسی سازگاری زیستی این ساختار در مدل‌های حیوانی هستیم.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در دوشنبه ۱۳۹۲/۰۹/۱۱ و ساعت 17:57 |
پژوهشگران سوئدی گزارش کرده اند که یک سویه جدید کشف شده HIV به بروز بسیار سریع تری ایدز، نسبت به دیگر شکل های رایج و کنونی آن منجر می شود.

بیش از 60 سویه اپیدمی مختلف از HIV وجود دارد و مناطق جغرافیایی اغلب تحت سلطه یک یا دو مورد از این سویه ها هستند. پیشتر تایید شده بود که اگر فردی مبتلا به دو سویه مختلف از HIV شود این دو سویه می تواند در هم ادغام شده و یک شکل ترکیبی جدید ایجاد کند.

این سویه جدید که خطرناک ترین سویه جهان قلمداد می شود در گینه بیسائو واقع در غرب آفریقا یافت شده است.

مدت زمانی که بین ابتلا به عفونت تا بروز ایدز طول می کشد کوتاه ترین دوره گزارش شده در بین انواع HIV-1 است که حدود پنج سال اعلام شده است.

"آنجلیکا پالم" مجری این تحقیقات از دانشگاه لوند می گوید : به نظر می رسد ادغام سویه ها موجب بروز شکل قوی تر و تهاجمی تری از سویه هایی اولیه، می شود. این ادغام مورد بررسی که A3/02 خوانده می شود تلفیقی است از دو سویه بسیار رایج 02AG  و A3 در گینه بیسائو.

تا کنون این سویه جدید فقط در غرب آفریقا شناسایی شده است اما تحقیقات دیگر نشان داده اند که این شیوع جهانی از ترکیبات مختلف در حال افزایش است.

پالم می گوید: در کشورها و مناطقی که شاهد سطح بالایی از مهاجرت هستند مانند آمریکا و اروپا این گرایش به سوی افزایش ترکیب بین سویه ها و HIV پیچیده تر هستند. این درحالی است که در ابتدای این اپیدمی تعداد اندکی از متغیرهای ادغام نشده ویروس بر سویه های دیگر غلبه داشتند.

وی تاکید کرد: از این رو در حالت کلی باید در مورد ادغام سویه های HIV نگران بود.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در دوشنبه ۱۳۹۲/۰۹/۱۱ و ساعت 11:9 |
پژوهشگران یک ماده اسفنجی شکل حاوی نانو کپسول را برای درمان دیابت و بیماری سرطانی تولید کردند. ژن گو از محققان این پروژه می‌گوید ما درصدد تقلید از عملکرد سلول‌های بتا در بدن هستیم، این سلول‌ها با تولید انسولین و رهاسازی کنترل شده آن به سلامت بدن کمک می‌کنند. ما در این پروژه موفق به ارائه روشی شدیم که برای رهاسازی هوشمند دارو می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد از سوی دیگر این روش برای درمان برخی بیماری‌ها نظیر سرطان مناسب است.

این تیم تحقیقاتی یک ماتریکس اسفنجی شکل و کروی از جنس کیتوزان تولید کردند. کیتوزان ماده‌ای است که در بدن میگو و سخت پوستان به وفور یافت می‌شود. در این ماتریکس نانوکپسول‌هایی از جنس پلیمر متخلخل وجود دارد که حاوی آنزیم‌های اکسید کننده گلوکز است. این ماتریکس یک مخزن حاوی انسولین را در بر گرفته است. کل ساختار ماتریکس به همراه مخزن در حدود 250 میکرومتر قطر دارد که می‌توان آن را به بدن بیمار تزریق کرد.

زمانی که قند خون بیمار افزایش می‌یابد، گلوکز موجب شروع یک واکنش می‌شود که در طی آن آنزیم‌های موجود در نانوکپسول یون هیدروژن آزاد می‌کنند. این یون‌ها به رشته‌های مولکولی اسفنج کیتوزانی متصل می شوند و موجب تشکیل بار مثبت در سطح آنها می‌شود.

در اثر وجود این بار، رشته‌های باردار از یکدیگر فاصله می‌گیرند تا نیروی دافعه میان آنها به حداقل برسد. با این کار کانال‌هایی برای خروج انسولین موجود در این ساختار باز می‌شود و انسولین به سادگی وارد جریان خون می‌شود. افزایش انسولین در خون منجر به کاهش سطح گلوکز شده و در نهایت بار مثبت ساختار کاهش می‌یابد. با کاهش بار، کانال‌ها بسته شده و خروج انسولین متوقف می شود.

از آنجایی که تومورها دارای محیط اسیدی هستند بنابراین از این ساختار می‌توان برای رهاسازی داروی ضد سرطان هم استفاده کرد. در واقع در صورت وجود سلول سرطان، یون هیدروژن در محیط بالا رفته و موجب بازشدن کانال‌ها و رهاسازی دارو می‌شود.

+ نوشته شده توسط Dr Khorshidi در دوشنبه ۱۳۹۲/۰۹/۱۱ و ساعت 11:6 |